በስመ ሥላሴ!
ልክዕ ሰዓት 12፥00፡ ስራሕ ጸኒሐ ብብሽግሌታ እንናሓለፍኩ'ዩ። ኣብ ዓድና ኴንካ ክትሓስቦ፡ ህሮርማ ጽሓይ ስለዝኾነ፡ ጓሳ ኣመት ከርሱ ክገብር፡ መቋሰዪ ጣዕሞት ተረኸበ ኢሉ ዝለሓዃ ገረዲቱ ዘቋምተሉ ሰዓት'ዩ ዝኸውን ዘሎ መስለኒ፡፡ ከምኡ'ውን ጤል ጠጠማ ገዲፋ ናብ ጽላላ፡ ሓረስታይ ዕርፉ ኣወንዚፉ ናብ ዕረፍቱ፡ ኮታ ኲቱ ከይተረፈ'ኳ ምዂትኳት ዘቋርጸሉ ሰዓት'ዩ፡ ሰዓት 12፡00።
ኣነ ናይ ንግሆ ስራሐ ውዒለ፡ ሰራሕተኛ ሞኒባለ መሲለ ናብ'ዛ ጣዕሞት ዝርከበላ ቤተይ ገጸይ ይህደድ፡፡ ብማእከል ከተማ ክሪስቲያንሳምድ ሰንጢቐ ይሓልፍ ኣለኹ። ዳርጋ ንደቂ ዓድናስ፡ ጻዕዳ-ጋወን ዝገበረ ነዳቓይ መሲለ ምተረኣኽዎም ይመስለኒ። ኣቤት በዓል፡ መዳ፡ በዓል ኣብርሃም ኣይረኣዩ! ብፍላይ ኣያ ጎይተኦም ዝበሃል ነይሩ ናይ ተሰነይ ነዳቓይ፡ ብሽግሌታይ ቅምጥ ኢለ ንዕኡ መምሰለትኒ ነይራ። ኣብ ማእከል ከተማ ክሪስቲያን ሳንድ፡ ዶም-ሺርከ ዝበሃል ብ1883 ዓ.ም ተጀሚሩ ብ1884 ተነዲቑ ዝተዛዘመ፡ ክሳብ ሕጂ ካብቶም ኣለዉ ዝበሃሉ ጥንታውያን ሕንጻታት ክርስቲያንሳንድ ብማዕዶ ዝረአ ናይ ኖርወያውያን ሕንጻ ቤተ-ክርስቲያን ኣሎ። ኣብ ክልሉ ማለት ኣብ ሕምብርቲ'ታ ከተማ ስለዝኾነ፡ ሕዝባዊ ቤት-ንባብ፡ ደዃኲን፡ እንዳክዳውንቲ፡ እንዳባራትን ዝተፈላለየ ሕብረ-ብዙሕ ኣገልግሎት ዝምጥዉ ሕንጻታትን ይረኣዩኻ። ኣብኡ ማለት ኣብቲ ሰንተር፡ ብዙዕ ዓይነት ጓይላታት'ዩ ዝካየድ። በቲ ከባቢ እንተሓሊፍካ፡ መን ይኹን መን ብዘየገድስ፡ ሰብ ተቛሪጽዎ ኣይፈልጥን'ዩ። ሓደ ምሸት ምስ ሓደ ኣዝየ ዝፈትዎ ዓርከይ ብእኡ መግቢ ሒዝና ዘወርወር ክንብል በቲ ጎደና ሓሊፍናስ፡ "በጃኻ ቀልጢፍና ንኺድ፡ እዚ ከባቢ መውዓሊ ሰኽራማት'ዩሞ፡ ኮፍ ኣይንበል!" ክብለኒ ይዝከረኒ። ሓቁ'ዩ፡ ቊምነገር ዝገብር ሰብ ኣብኡ ኮፍ ዝብል ኣይመስለካን'ዩ። ግን ከኣ ኲሎም ኣብኡ ኮፍ ዝብሉን ብእኡ ዝሓልፉን ጢኖታት ኢዮም ማለት ከኣ ኣይኮነን። ክንደይ ወረጃታት ከምዘለዉ ዝዘንጋዕክዎ ኣይኮንኩን።
እዚ ከባቢ እንተላይ መአንገዲ ናይ ብዙሕ ዓይነት ዳንኬራታት ምዃኑ፡ ኲሉ ተቐማጢ ክርስቲያንሳንድ ይፈልጥ። ኣብ ጎድኒ'ቲ ቤተ-ክርስቲያን ዘይግበር ተጋብሮ የለን።ብፉሉይ፡ ኣብዚ ዓመት'ዚ ቀልቢ ዝስሕብ ነገር እንተሃልዩ፡ ባንዴራ ግብረ-ሰዶም ብዓብይ ኣርማ ኣብታ ኣፍደገ ቤተክርስቲያን ምስ ሓወልቱ ተተኺሉ ምህላዉ'ዩ። ስለምንታይ'ዮም ነዚ ቦታ መሪጾሞ፡ኣነ ይግምት እምበር፡እንድዒ ኣይፈልጥን'የ፡፡ ግምተይ ግን ንውሽጠይ ይዂኖ። ባንዴራን ኣርማን ግብረሰዶማውያን ዳርጋ ብውገዒ ናብ ዓለም ካብ ትዝርጋሕ፡ ዕድመ እናደፈአት ትኸይድ ኣላ። ብስማ ሕስር ዝበለ ክዳውንትን ኣቕሓ ንብረትን ክሽየጥን ክልወጥን ንርኢ ኣለና። ወይ ጉድ! ኣብ ናይ ኤርትራ ኦርቶዶክስ ተዋህዶ መቸስ፡ "ቅናት ኣደይ-ማርያም" ተባሂላ ዓብይ ክብሪ'ዩ ዝወሃባ። እንታይሞ ስማ'ዶ ሒዞም መጽዮም። "ገም-ገም ኣይተብል፡ ገም ዘብለካ ረአ" ይብል ወዲ ገልዓንቴት። "ኲሉ ሕማቕሲ ለካ ሕማቕ ስም ነይመርጽ" ድዩ ዝበሃል። ናብ ክርስቲያንሳንድ እንተመጺኹም፡ ግብረ-ሶዶማውያን ነዛ ሸውዓተ ሕብርታት ዘለዋ ቅናት ኣደይ ማርያም፡ ባንዴረኦም ገይሮም ከይኣክል፡ መእተውን መውጽእን መታን ክትኮውን፡ ኣብታ ኣፍደገ'ታ ቤተክርስቲያን ኣምቢሮማ ኣለዉ። ኦይ ወረግ ኣይትደልይዎን ኣይትምጽኡ። እምበርከስ ክትኣቱ ይኹን ክትወጽእ ወይ በአኣ፡ ወይ ተዃሊልካ'ዩ መሕለፊ ።
ሎም መዓልቲ ቀትሪ ሰዓት 12፡00፡ ከቢድ ጫውጫታ ተዓዚበ። በቲ ሓደ ወገን እቶም ወገናት ናይታ ቤተ-ክርስቲያን፡ በቲ ካልእ ድማ ወገናት ናይቶም ግብረ-ሶዶማውያን፡ "ኣነ ይስዕር ኣነባ ይበልጽ" ዝብሉ እንክመስሉ ብጻዕቂ ህዝቢ መሕለፊ ዝበሃል ኣይነበረቶምን። ጽቕጥ-ቅጥ'ዩ በቃ። ከምዝመስለኒ ክልቲኦም ፌስታ ድዩ ቴስታ ኣይፈልጥን፡ እቲኦም ባንዲ ገይሮም ህር-ህር ይብሉ፡፡ እቲኦም ድማ ብደወል ቤተ-ክርስቲያን ዊው-ዊው ከብሉ፡ ፍሉይ ህልኽ ኣንቢበ። ክሓልፍ እንከለኹ፡ እዝነይ ንመኖም ክሰምዕ ዝሰሰዐ እንክመስል ናብዝን ናብትን ክብል ዕጭ-ሓንፊፉ ኣብዩኒ'ዩ። ኣዕይንተይ'ውን ከምኡ ነየኖት ክርኢ ሕውዝውዝ ኢልዎ፡ ዳርጋ እንቋዕ ስራሐይ ኣይረሳዕኩ'ዩ ዘብል። ሸግሌታይ ጽርግያ ምርጋጽ ዝነበረ ልማዳ፡ ዘዘሊላ ናብ ሰብ፡ ዘዘሊላ ናብቲ እኩም ህዝቢ ክትብል፡ ኣነን ንሳን'ውን ተቘራቊስና ኢና።
ቊርቊስ'ዩ በቃ!
እወ። ከምዝመስለኒ፡ እቶም ሕዝቢ ብደጌኦም ደኣ ኣይንበብን እምበር፡ ከቢድ ክርክራዊ ቀውሲ ከምዝነበሮምሲ፡ ስምዒታቶም ደርጒሑ'ዩ ዝነግረካ። ዘመኑ ለካ ጋዶ'ዩ። ዓለምና ካብ ክርክርን ውድድርን የዕሪፋ ኣይትፈልጥን። "ሰብ ንሰብ ክስዕር ክብል መቓብር የርክቦ ኣሎ" 'ዩ ነገሩ። ኣንቱም ሰባት፡ መቓብር ከይቀበረና እንከሎ እንዶ ግዳ፡ ሓውና ብሕይወቱ ከሎ ኣይንቕበሮ። ንምንታይ'ዩ ግን ሰብ፡ ንሰብ ክነብር ኢሉ ዘይንሕፎ፧ ስለምንታይ'ዩ ሰብ፡ ንሰብ ከምድላዩ ክኸውን ዘይፈቕደሉ፧ ሓደ ቆልዓስ ንወለዱ፥ "ስለምንታይ ብዘይፍቓደይ ወሊድኩምኒ፧" ኢሉ ኣዋጠሮም ድዩ ዝበሃል። እሞ ክንውለድ እንከለና እኳ ክንመርጽን ከይክንመርጽን ዕድል ዘይነበረናስ፡ ስለምንታይ ዕድል ካልኦት ወሲድና ዕድልና ከነልብሶም ህርድግ ንብል፧ እንተኸኣልናስ፡ ከምቲ ነብሪ ንነብሪ፡ ኣንበሳ ንኣንበሳ፡ ህበይ ንህበይ ዝሓልየሉ'ሞ፡ መግበ-ስጋ ዝለጋገሱ፡ ሰብኣውነትና'ውን ንሰብ ክንምንጥል ዘይኮነስ ክንሕግዝ'ዩ ዝግድደናሞ፡ ዘይንለዋዋህ ግዳ፡። ኣይከኣልናን ግን ስለምንታይ ሰብ እንከለናስ፡ ንሰብ ንህልኾ፧ ንሰብ ንንገሮ፡ ተኣበየ ግን መከራ ይምከሮ።
ኣየ ሰብ ምድሪ ብገፋሓስ፡ ባዕሉ ኣጻቢብዋ። እምበር ምምባር ደኣ፡ ኣብ ማሕጸን'ውንኮ ይንበር'ዩ። እግዚአብሔር ፈጣሪ ኲሉ ፍጥረት'ዩሞ፡ ንዂልና ሰባት ብዓይኒ ርህራሄኡ ይጠምተና።
